میدونی بابایی تو انقدر بزرگی که بابایه یه بچه یه ماه ونیم مونده به دنیا بیاد و ازش میگیری اما خودت میشی بابای اون بچه و بزرگش میکنی و تو این بی پدری  که همه ازش خوف دارن و میگن اون بیچاره یتیمه خبر از اعظمت تو ندارن، میشه دو متر قد و صد وبیست کیلو وزن آخه تو باباش بودی.

تو بهترین بابای دنیایی

بازم امشب همونی ام که زیر نوشته هام مینویسم نوشته شده توسط ... آخه میدونی بابایی این سریاله بدجوری مستم میکنه مراسمشون هم که درست با سالگرده دوسته عزیزت یکی شده .الان نیم ساعتی هست که تموم شده اما اشکای چشه من تموم نمیشه و نمیدونم چرا یه جورایی فکر میکنم به زندگیم ربط داره نمیدونم چرا ولی تو بهتر از هر کس می دونی بابایی.

یه روز مثه همه روزات رو چرخ دستیم نشسته بودم و داشتم به اعظمت و بزرگیت فکر میکردم که باز این غصه اومد سراغم همون غصه همیشگی بازم به فکر روزی و یه لقمه نون که بدون درد بره پایین افتادم و این فکر اذیتم می کرد.تو همین حال و هوا بودم که چشام افتاد به کفشای آهنیم که دوباره باید میدادم آهنگر بهش جوش بزنه آخه پاره شده بود.خنده ام گرفته بود داشتم به این وضع و اوضاع میخندیدم به خودم که کفشم آهنیه،به اونکه گوشیش آهنیه،به اونی که ماشینش آهنیه،به اونکه دستش آهنیه به اونکه........ ولی یه هو گریم اومد زدم زیر گریه آخه دلم به حالش سوخت، براش گریه کردم خیلی.

 

 میدونی آخه اون دلش آهنیه..............